Miedniewice - cudowny obraz Świętej Rodziny

Kilka faktów o obrazie Świętej Rodziny w Miedniewic:

1674 - zakup obrazu przez Jakuba Trojańczyka z Miedniewic;

1675 - pierwsze objawienia w stodole;

1764 - uznanie obrazu przez Kapitułę Watykańską za cudowny;

1767 - koronacja obrazu przez biskupa Ignacego Krasickiego.

Cudowny wizerunek jest typowym przykładem grafiki dewocyjnej. Drzeworyt o wymiarach 50 x 50 przedstawia Świętą Rodzinę: Jezusa, Maryję i świę­tego Józefa, siedzących przy okrągłym stole, na którym stoi zapalona świeca, parę miseczek zjedzeniem oraz owoce. Pan Jezus siedzi na krześle z oparciem i trzyma kielich, który podał Mu święty Józef. Matka Boża z macierzyńską czułością wpatruje się w Dzieciątko i prawą ręką podaje Mu gruszkę.

Pocztówka przedstawiająca obraz Świętej Rodziny z Miedniewic została wydana przez Wydawnictwo Aga.

Miedniewice - Sanktuarium Świętej Rodziny

Miedniewice to stara wioska na Równinie Mazo­wieckiej, położona przy granicy Bolimowskiego Parku Krajobrazowego. Administracyjnie należy do gminy Wiskitki w powiecie żyrardowskim, w województwie mazowieckim.

Pierwsza wzmianka o Miedniewicach pochodzi z roku 1359, kiedy wieś została wymieniona w dokumencie zawierającym układ między Księciem Mazowieckim Ziemowitem, a arcybiskupem gnieźnieńskim Jarosławem Bogorią ze Skotnik. Mied­niewice są tu wzmiankowane jako miejscowość należąca do Księcia Mazowieckiego Ziemowita IV.

W Miedniewicach znajduje się Sanktuarium Świętej Rodziny. Historia tego cudami słynącego miejsca zaczyna się w roku 1674, kiedy to Jakub Trojańczyk pobożny gospodarz z Miedniewic kupił niewielki obrazek (drzeworyt) Świętej Rodziny na odpuście w Studziannej. Już na początku 1675 roku rozpoczęły się objawienia w stodole ubogiego wieśniaka, gdzie został powieszony obraz. Wieczorami i rano widzieli ludzie dziwny blask nad stodołą. Zjawiska te gromadziły duże rzesze ciekawskich, którzy potem bardzo chętnie i gorliwie oddawali się modlitwie, polecając się opiece Matki Bożej Świętorodzinnej. Wielu z nich odchodziło uzdrowionych i pocieszonych. Sława obrazu szybko się rozchodziła, powodując duży napływ ludności do ubogiej stodoły i zamianą jej na Dom Modlitwy. Ówczesny właściciel Miedniewic, Mikołaj Wiktoryn Grudziński, człowiek pobożny i prawy, wystąpił z prośbą do biskupa poznańskiego Stefana Wierzbowskiego, aby wyznaczył komisję, celem zbadania cudów głoszonych o obrazku. Komisja zbierała się trzy razy (w 1675, 1676 i 1677 roku). Biskup Wierzbowski, po przeczytaniu i analizie opisu wyda­rzeń, wydał orzeczenie o uznaniu i aprobacie cudów dokonanych w obrazie miedniewickim. W 1677 roku starosta Grudziński, za zgodą biskupa Wierzbowskiego, rozebrał drewnianą stodołę i rozpoczął budowę kaplicy.

W dniu 19 marca 1686 roku odbyło się uroczyste wprowadzenie Reformatów do drewnianego klasztoru. 1 lipca 1692 roku rozpoczęto budowę murowanego klasz­toru, którą ukończono w 1702 roku. Liczne cuda i łaski doznawane przed wizerunkiem Świętej Rodziny przyciągały do Miedniewic wielu ludzi. W tej sytuacji Ojcowie Reformaci wybudowali obec­ną, murowaną świątynię (171-1748). 

8 lipca 1764 roku Kapituła Watykańska przy bazylice św. Piotra w Rzymie uznała obraz za cudowny, a 7 czerwca 1767 roku w uroczystość Zesłania Ducha Świętego, późniejszy biskup warmiński Ignacy Krasicki dokonał uroczystej koronacji obrazu. Była to jedna z pierwszych uroczystości koronacyjnych na ziemiach polskich. 

Obecnie, od 1966 roku, sanktuarium opiekują się Franciszkanie.

Miedniewice liczą około pół tysiąca mieszkańców, natomiast gmina Wiskitki była zamieszkana przez 9 823 osoby (dane GUS na koniec czerwca 2014).

Umieszczone na pocztówce zdjęcia Janusza Rosikonia przedstawiają: kościół i klasztor Ojców Franciszkanów, fragment ołtarza głównego z kościoła, cudowny obraz Świętej Rodziny.

Raciąż

Raciąż jest niewielkim miasteczkiem położonym w powiecie płońskim, w województwie mazowieckim. 

Miasto należy do najstarszych na Mazowszu. W tym miejscu istniało już grodzisko na początku X wieku, a od XI wieku gród królewski i siedziba kasztelana. W roku 1425 Raciąż uzyskał prawa miejskie. W roku 1512 król Zygmunt II August przekazał miasto biskupom płockim. Po rozbiorach miasto trafiło do zaboru pruskiego, potem do Księstwa Warszawskiego, następnie do Królestwa Polskiego. Za udział w Powstaniu Styczniowym miasto straciło prawa miejskie, które zostały przywrócone dopiero w 1922 roku. Po II wojnie światowej miasto rozwijało się dość powolnie, głównie dzięki rolnictwu oraz szkolnictwu. 

Obecnie w mieście znajduje się kilka zabytków. Należą do nich: kościół neogotycki z 1886 roku, plebania z lat 20. XX wieku, synagoga, domy przy ulicach Kilińskiego i Warszawskiej, park miejski z początku XX wieku, cmentarz parafialny z XIX wieku, cmentarz żydowski z XIX wieku oraz grodzisko wczesnośredniowieczne z XII wieku. 

Wg danych GUS z końca czerwca 2014 roku, Raciąż zamieszkiwało 8 671 osób. 

Pocztówka została wydana przez Wydawnictwo Modelex. Autorami zdjęć są Hanna Biesiekierska i Jacek Maria Jeliński.

Widokówka przedstawia: panoramę miasta, kościół Wniebowzięcia NMP, fontannę w parku miejskim oraz Miejskie Centrum Kultury.

Gmina Parysów

Gmina Parysów jest położona w północno-wschodniej części powiatu garwolińskiego, w województwie mazowieckim. Geograficznie gmina Parysów należy do mezoregionu Równina Garwolińska, która wchodzi w skład makroregionu Nizina Środkowomazowiecka. 

W skład gminy wchodzi 10 miejscowości, tworzących 10 sołectw. Największą z nich jest siedziba gminy – Parysów. Parysów (1538-1869), a także wieś Kozłów (1526-1576), posiadały w przeszłości prawa miejskie. Zachował się miejski układ urbanistyczny Parysowa (duży rynek z kościołem i ulice rozchodzące się od rynku). 

Na terenie gminy Parysów znajdują się różne zabytki i atrakcje dla turystów. Wśród nich możemy wymienić:

• wiatrak kozłowy w Parysowie z końca XIX wieku; 
• młyny przy ul.Franciszkańskiej i ul.Książęcej w Parysowie; 
• kuźnia w Choinach; cmentarz parafialny w Parysowie z przełomu XVIII i XIX wieku; 
• tablica pamiątkowa ku czci poległych 11 listopada 1918 zawieszona na ścianie frontowej Urzędu Gminy w Parysowie; 
• pomnik poświęcony żołnierzom Armii Krajowej Placówki Parysów Obwodu Gołąb na placu rynkowym; 
• pomnik poświęcony żołnierzom AK zgrupowanym do akcji Burza, przy drodze pomiędzy Łukówcem a Poschłą; 
• mogiła powstańca 1863 roku w parku dworskim we wsi Poschła; 
• pomnik upamiętniający bitwę z czasu powstania styczniowego, rozegraną pomiędzy Wolą Starogrodzką a Żelazną, w Woli Starogrodzkiej; 
• mogiła żołnierza radzieckiego z 1944 roku na skraju lasu w Woli Starogrodzkiej; 
• kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Parysowie, wybudowany w latach 1914-1925. 

Wg danych GUS na koniec 2013 roku, gminę Parysów zamieszkiwało 4 055 osób. Wieś Parysów liczyła ponad tysiąc mieszkańców. 

Pocztówka została wydana w listopadzie 2010 przez Urząd Gminy Parysów. Przedstawia ona kościół Wniebowzięcia NMP w Parysowie, rysunek autorstwa M. Starczewskiego.

Gmina Sieciechów

Gmina Sieciechów jest położona w południowo-wschodniej części powiatu kozienickiego, w województwie mazowieckim. Od 1998 roku siedzibą gminy jest miejscowość Sieciechów, wcześniej była nią Wola Klasztorna. 

Obecna siedziba gminy swą nazwę bierze od znanego Pallatyna z czasów Księcia Hermana (1075) - Sieciecha. Ród Sieciecha wywodził się z książęcego rodu Starzów Toporów, który rządził państwem Wiślan do chwili połączenia się z Polanami. Rejon Sieciechowa był więc siedzibą książąt. W 2 połowie XIV wieku król Kazimierz Wielki wzniósł murowany zamek na wysoczyźnie przy samym korycie Wisły, w jej zakolu. Dziś w miejscu po zamku można znaleźć kamienie, fragmenty cegieł i ceramiki. Istnieje też hipoteza, że relikty zamku znajdują się obecnie w korycie Wisły. 

W Sieciechowie znajduje się największe w powiecie jezioro, zwane Czaple. Duża powierzchnia i czysta woda stwarza wspaniałe warunki do wypoczynku i uprawiania sportów wodnych. Ponadto jezioro jest „rajem” dla wędkarzy. W gminie, na spragnionych ciszy, kontaktów z przyrodą i czystego powietrza wczasowiczów czekają gospodarstwa agroturystyczne. Ponadto niewielka lesistość miny i jej położenie w pradolinie Wisły decydują o wyjątkowych walorach przyrodniczych tego obszaru. Szerokie, nieuregulowane koryto Wisły z licznymi wyspami stwarza dogodne warunki życia dla bardzo wielu gatunków flory i fauny. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, gmina Sieciechów liczyła 4 108 mieszkańców. 

Pocztówka została wydana przez Gminę Sieciechów. Zdjęcia zostały wykonane przez Eugeniusza Jaworskiego i Wydawnictwo DTPsystem. 

Widokówka przedstawia mapę oraz najważniejsze obiekty zlokalizowane na terenie gminy Sieciechów.

Radom

Radom znajduje się w centralnej Polsce, w południowej części województwa mazowieckiego nad rzeką Mleczną, jest miastem na prawach powiatu. Historycznie położony jest w Małopolsce, w ziemi sandomierskiej. Zgodnie z fizycznogeograficznym podziałem miasto położone jest na Wzniesieniach Południowomazowieckich, gdzie większa jego część leży na Równinie Radomskiej, natomiast północny kraniec na Równinie Kozienickiej. 

Radom jest największym ośrodkiem miejskim w widłach Wisły i Pilicy. To czternaste co do wielkości miasto w Polsce, siedziba powiatu radomskiego i kurii diecezji radomskiej. Mieści się tu wojewódzki urząd skarbowy, wydział zamiejscowy wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd okręgowy wraz z prokuraturą okręgową, delegatura urzędu wojewódzkiego i urzędu marszałkowskiego. Ponadto ma tu siedzibę Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych i delegatura Instytutu Pamięci Narodowej. 

W Radomiu odbywają się: Międzynarodowe Pokazy Lotnicze Radom Air Show, Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski i Radomski Festiwal Jazzowy. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, miasto zamieszkiwało 218 963 osoby. 

Pocztówka została wydana w 2010 roku przez Wydawnictwo Świętokrzyskie Elipsa. Autorem zdjęć jest Krzysztof Śliwa.

Umieszczone na widokówce zdjęcia przedstawiają:

• bazylikę katedralną Opieki Najświętszej Maryi Panny;
• Kasę Przemysłowców Radomskich z 1897 roku przy ul. Piłsudskiego;
• ratusz miejski - obecnie Archiwum Państwowe;
• kamienice i budynek loży masońskiej przy ul. Malczewskiego;
• pomnik Jana Kochanowskiego.

Ząbki

Ząbki to miasto położone w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w aglomeracji warszawskiej, około 10 km od centrum Warszawy. 

Pierwsza wzmianka z 1565 roku o wsi królewskiej mówi o nazwie Ząbkowa Wola. W latach 1619-1620 miejscowość była opisywana jako Ząmbkowa Wola. W 1580 roku ustanowiono nazwę Ząbki. 1 stycznia 1956 roku Ząbki zostały podniesione do rangi osiedla - inaczej otrzymały prawa osiedla, natomiast w 1967 roku otrzymały prawa miejskie. 

Ciekawostka: Ząbki są najmniejszą gminą w powiecie wołomińskim - powierzchnia miasta stanowi zaledwie 1,16% powierzchni powiatu. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, miasto Ząbki zamieszkiwało 31 468 osób 

Pocztówka została wydana przez Urząd Miasta Ząbki. Zdjęcia wykonane przez Bogdana Śladowskiego przedstawiają ząbkowickie osiedla.

Czerwińsk nad Wisłą

Czerwińsk nad Wisłą jest wioską położoną w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim. Miejscowość jest siedzibą gminy. Znajduje się tutaj niewielka przystań żeglugi śródlądowej na Wiśle. 

Najstarsze wzmianki o wiosce pochodzą z 1065 roku. W XIV wieku osada Czerwińsk była podzielona na dwie części: biskupią i klasztorną. Część biskupia otrzymała prawa miejskie w 1373 roku, zaś część klasztorna w 1582 roku. Rozdzielenie to, jak i prawa miejskie, było tylko rzeczą formalną - w praktyce podział nie istniał. W 1815 roku Czerwińsk znalazł się w granicach Kongresówki, a w 1870 roku formalnie odebrano mu prawa miejskie. 

Ciekawostka: Czerwińsk nad Wisłą został wypromowany m.in. dzięki mediom. Kręcono tam 2 odcinki serialu Kryminalni oraz film Bracia. W scenerii Czerwińska powstały zdjęcia do filmów: Cwał, Rozdroże Cafe, Szamanka i serialu Glina2. Nakręcono także dwa filmy: Weselna Polka-Hochzeitspolka i Być jak Kazimierz Deyna. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, gminę Czerwińsk nad Wisłą zamieszkiwało 7 897 osób. 

Pocztówka została wydana przez Towarzystwo Salezjańskie w Czerwińsku nad Wisłą. Fotografie wykonali: ks. Andrzej Kulesza i ks. Jerzy Gabrych.

Na zdjęciach przedstawiono: widok od strony Wisły oraz miejsca związane z klasztorem czerwińskim - barokowe stalle z XVII wieku z konfesjonałem i boczny ołtarz poświęcony świętemu Janowi Bosko, rzeźbę Chrystusa dźwigającego krzyż postawioną w 1910 roku, klasztorny dziedziniec, drzwi z romańskimi okuciami z XII wieku.

Mochowo

Gmina Mochowo położona jest w północno-zachodniej części województwa mazowieckiego, w powiecie sierpeckim. Cały jej obszar leży na Nizinie Mazowieckiej, w dorzeczu rzek Sierpienicy i Skrwy Prawej. 

Znaczna część gminy znajduje się w obszarze krajobrazu chronionego wchodzącego w wojewódzki system ekologiczny. Przez obszar gminy Mochowo przebiega gazociąg tranzytowy Jamał – Europa Zachodnia. 

W granicach administracyjnych tej gminy znajdują się 43 wioski. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, gminę zamieszkiwały 6 142 osoby. 

Pocztówka została wydana w 1997 roku przez Agencję MAROW na zlecenie Urzędu Gminy w Mochowie. Fot. Nycek&Ziółkowski. 

Widokówka przedstawia centrum Mochowa z lotu ptaka.