Miedniewice - cudowny obraz Świętej Rodziny

Kilka faktów o obrazie Świętej Rodziny w Miedniewic:

1674 - zakup obrazu przez Jakuba Trojańczyka z Miedniewic;

1675 - pierwsze objawienia w stodole;

1764 - uznanie obrazu przez Kapitułę Watykańską za cudowny;

1767 - koronacja obrazu przez biskupa Ignacego Krasickiego.

Cudowny wizerunek jest typowym przykładem grafiki dewocyjnej. Drzeworyt o wymiarach 50 x 50 przedstawia Świętą Rodzinę: Jezusa, Maryję i świę­tego Józefa, siedzących przy okrągłym stole, na którym stoi zapalona świeca, parę miseczek zjedzeniem oraz owoce. Pan Jezus siedzi na krześle z oparciem i trzyma kielich, który podał Mu święty Józef. Matka Boża z macierzyńską czułością wpatruje się w Dzieciątko i prawą ręką podaje Mu gruszkę.

Pocztówka przedstawiająca obraz Świętej Rodziny z Miedniewic została wydana przez Wydawnictwo Aga.

Miedniewice - Sanktuarium Świętej Rodziny

Miedniewice to stara wioska na Równinie Mazo­wieckiej, położona przy granicy Bolimowskiego Parku Krajobrazowego. Administracyjnie należy do gminy Wiskitki w powiecie żyrardowskim, w województwie mazowieckim.

Pierwsza wzmianka o Miedniewicach pochodzi z roku 1359, kiedy wieś została wymieniona w dokumencie zawierającym układ między Księciem Mazowieckim Ziemowitem, a arcybiskupem gnieźnieńskim Jarosławem Bogorią ze Skotnik. Mied­niewice są tu wzmiankowane jako miejscowość należąca do Księcia Mazowieckiego Ziemowita IV.

W Miedniewicach znajduje się Sanktuarium Świętej Rodziny. Historia tego cudami słynącego miejsca zaczyna się w roku 1674, kiedy to Jakub Trojańczyk pobożny gospodarz z Miedniewic kupił niewielki obrazek (drzeworyt) Świętej Rodziny na odpuście w Studziannej. Już na początku 1675 roku rozpoczęły się objawienia w stodole ubogiego wieśniaka, gdzie został powieszony obraz. Wieczorami i rano widzieli ludzie dziwny blask nad stodołą. Zjawiska te gromadziły duże rzesze ciekawskich, którzy potem bardzo chętnie i gorliwie oddawali się modlitwie, polecając się opiece Matki Bożej Świętorodzinnej. Wielu z nich odchodziło uzdrowionych i pocieszonych. Sława obrazu szybko się rozchodziła, powodując duży napływ ludności do ubogiej stodoły i zamianą jej na Dom Modlitwy. Ówczesny właściciel Miedniewic, Mikołaj Wiktoryn Grudziński, człowiek pobożny i prawy, wystąpił z prośbą do biskupa poznańskiego Stefana Wierzbowskiego, aby wyznaczył komisję, celem zbadania cudów głoszonych o obrazku. Komisja zbierała się trzy razy (w 1675, 1676 i 1677 roku). Biskup Wierzbowski, po przeczytaniu i analizie opisu wyda­rzeń, wydał orzeczenie o uznaniu i aprobacie cudów dokonanych w obrazie miedniewickim. W 1677 roku starosta Grudziński, za zgodą biskupa Wierzbowskiego, rozebrał drewnianą stodołę i rozpoczął budowę kaplicy.

W dniu 19 marca 1686 roku odbyło się uroczyste wprowadzenie Reformatów do drewnianego klasztoru. 1 lipca 1692 roku rozpoczęto budowę murowanego klasz­toru, którą ukończono w 1702 roku. Liczne cuda i łaski doznawane przed wizerunkiem Świętej Rodziny przyciągały do Miedniewic wielu ludzi. W tej sytuacji Ojcowie Reformaci wybudowali obec­ną, murowaną świątynię (171-1748). 

8 lipca 1764 roku Kapituła Watykańska przy bazylice św. Piotra w Rzymie uznała obraz za cudowny, a 7 czerwca 1767 roku w uroczystość Zesłania Ducha Świętego, późniejszy biskup warmiński Ignacy Krasicki dokonał uroczystej koronacji obrazu. Była to jedna z pierwszych uroczystości koronacyjnych na ziemiach polskich. 

Obecnie, od 1966 roku, sanktuarium opiekują się Franciszkanie.

Miedniewice liczą około pół tysiąca mieszkańców, natomiast gmina Wiskitki była zamieszkana przez 9 823 osoby (dane GUS na koniec czerwca 2014).

Umieszczone na pocztówce zdjęcia Janusza Rosikonia przedstawiają: kościół i klasztor Ojców Franciszkanów, fragment ołtarza głównego z kościoła, cudowny obraz Świętej Rodziny.

Kodeń - Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej

Kodeń to wioska gminna położona w powiecie bialskim, w północno-wschodniej części województwa lubelskiego, nad rzeką Bug, tuż przy granicy z Białorusią.

Mimo, iż Kodeń nie jest miastem, to jest znany w całej Polsce. To za sprawą znajdującego się tam Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej. 

Kościół został wzniesiony w latach 1629-1635 w stylu późnego renesansu. Piękna barokowa fasada pochodzi z początku XVIII wieku. W latach 1875-1917 świątynię zamieniono na cerkiew prawosławną. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości świątynia ponownie zaczęła służyć wiernym wyznania rzymskokatolickiego. W ołtarzu głównym widnieje otoczony kultem obraz Matki Boskiej Kodeńskiej, zwanej Królową i Matką Podlasia. Legenda mówi, iż obraz ten przywiózł z Rzymu w XVII wieku Mikołaj Sapieha. 

Obraz został ukoronowany 15 sierpnia 1723 roku przez biskupa łuckiego Stefana Rupniewskiego jako trzeci na prawie papieskim na ziemiach Rzeczypospolitej, po obrazie Matki Bożej Częstochowskiej i obrazie Matki Bożej Trockiej. Godność bazyliki mniejszej kościół posiada od 1973 roku. 

Wg danych GUS na koniec 2013 roku, gminę Kodeń zamieszkiwały 3 782 osoby, natomiast Kodeń liczył ponad 2 tysiące mieszkańców. 

Pocztówka została wydana przez Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej. Na zdjęciach autorstwa Z. Wasaka przedstawione zostały: ołtarz główny, obraz Matki Bożej Kodeńskiej i obraz Świętej Anny.

Kalwaria Pacławska

Kalwaria Pacławska to wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Fredropol, tuż przy granicy z Ukrainą. 

Osada została założona przez Andrzeja Maksymiliana Fredrę w 1665 roku. W tym samym roku kasztelan ten podjął zamysł wybudowania w Kalwarii Pacławskiej klasztoru i kalwarii. W pierwszym okresie realizacji tego zamierzenia, w latach 1665–1668, wybudowano drewniany kościół i klasztor, do którego sprowadzono franciszkanów. W latach 1770–1775 wybudowano nowy murowany kościół Znalezienia Krzyża świętego. Obok kościoła wybudowano również klasztor, początkowo parterowy, rozbudowany w latach 1843–1845 oraz na początku XX wieku. 

W kościele znajduje się cudowny obraz Matki Boskiej Kalwaryjskiej. Jest on nieznanego autorstwa i początkowo znajdował się w klasztorze franciszkanów w Kamieńcu Podolskim, skąd został wyrzucony po zdobyciu przez Turków w 1672 roku i trafił w niejasnych (obrosłych legendą) okolicznościach do Kalwarii Pacławskiej, najpóźniej w roku 1679. Wywieziony z miejscowego kościoła w 1944 roku obraz odnaleziono po przejściu frontu na przystanku kolejowym Libusza koło Gorlic. 

Ciekawostka: Ze względu na szczególny kult Męki Pańskiej sanktuarium kalwaryjskie zostało nazwane Jerozolimą Wschodu, natomiast ze względu na obecność cudownego obrazu Matki Bożej i umiłowanie Maryi przez wiernych, zwane jest Jasna Górą Podkarpacia. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, gminę Fredropol zamieszkiwało 5 541 osób. Wioskę Kalwarię Pacławską zamieszkuje około 70-80 osób. 

Pocztówka została wydana przez Wydawnictwo Świętokrzyskie Elipsa. Zdjęcia wykonał Krzysztof Śliwa. 

Widokówka prezentuje Sanktuarium Matki Bożej Pacławskiej z XVII wieku.

Tulce

Tulce to wioska położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kleszczewo. W miejscowości znajdują się dwa ważne obiekty zabytkowe: kościół (podniesiony do rangi sanktuarium) oraz murowany dwór (pałac). 

Kościół Narodzenia NMP w Tulcach wzniesiony został w I połowie XIII wieku w stylu romańskim. Przebudowany został w XV i XVI wieku, natomiast rozbudowany w 2 połowie XVIII wieku. Współcześnie kościół w Tulcach ma trzy barokowe ołtarze z XVII wieku. W ołtarzu głównym umieszczono otaczaną kultem figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem (Matki Bożej Tuleckiej). Gotycka, XV-wieczna, rzeźba autorstwa anonimowego artysty została koronowana koronami papieskimi 2 września 1979 przez metropolitę poznańskiego Jerzego Strobę. 

Wg danych Urzędu Gminy w Kleszczewie z końca 2012 roku, Tulce zamieszkuje 2 621 osób. Jest to najludniejsza miejscowość gminy Kleszczewo. Całą gminę zamieszkuje 6870 osób.

Pocztówka wydana została przez Drukarnę SERIKON.

Na tle zabytkowego kościoła tuleckiego przedstawiona została słynąca łaskami figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus. Z prawej strony pocztówki, na dalszym planie, umiejscowiono szkic bł. Jana Pawła II.