Mrągowo

Mrągowo jest położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim. Zgodnie z podziałem geograficznym leży na Pojezierzu Mrągowskim, które jest częścią Pojezierza Mazurskiego.
W Mrągowie jest wiele miejsc do wypoczynku i rekreacji. Alejki, ukwiecone skwery, galeria kamiennych rzeźb pod gołym niebem, parki, promenada wzdłuż jeziora Czos zachęcają do spacerów. Warto zatrzymać się na molo, poobserwować wodne ptactwo, żaglówki, łódeczki pływające po jeziorze i festiwalowy amfiteatr. W upalne dni spacerowicze znajdą ochłodę przy jeziorku Magistrackim, przy mrągowskich fontannach na placu PCK, Wyzwolenia i w Parku Lotników oraz na plażach i przy Źródełku Miłości. Rodziny z dziećmi mogą aktywnie i miło spędzić czas na mini przystani żeglarskiej Ekomarinie z Centrum Edukacji Ekologicznej, boiskach Orlik, w parku linowym przy Mrongoville czy na placach zabaw.
Mrągowo znane jest z licznych imprez. Do najbardziej znanych należą: Mazurska Noc Kabaretowa, Piknik Country Mrągowo, Festiwal Kultury Kresowej, Festiwal Golonki i Wieczór Cygański. Oprócz imprez cyklicznych w Mrągowie organizuje się liczne koncerty jazzowe, wakacyjne Koncerty na Deptaku, odbywające się na mrągowskim molo oraz imprezy okolicznościowe. Szereg imprez kulturalno-rozrywkowych odbywa się także w amfiteatrze na Placu Unii Europejskiej.

Tekst pochodzi ze strony internetowej IT.

Wg danych GUS z końca 2014 roku, Mrągowo zamieszkiwało 22 135 osób.

Pocztówka została wydana przez Wydawnictwo PAN DRAGON. Zdjęcie z lotu ptaka wykonał Zygmunt Grabowiecki.

Działdowo

Działdowo to miasto położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, nad rzeką Działdówką.

Działdowo zostało założone w I połowie XIV wieku. Lokacja nastąpiła na ziemi sasińskiej, którą bez powodzenia próbowali sobie podporządkować książęta polscy, a ostatecznie podbił zakon krzyżacki.

Obecnie Dziełdowo jest jedynym miastem na Mazurach, które leżało w granicach II Rzeczypospolitej.

Działdowo jest ośrodkiem przemysłowym oraz handlowo-usługowym. W tym mieście ukształtowane są między innymi przemysły: szklarski, meblarski, spożywczy i budowlany. Działają też zakłady obuwnicze.

Architektura miejska Działdowa zawiera liczne zabytki, między innymi kościół  Podwyższenia Krzyża Świętego z XIV wieku, kościół św. Wojciecha z 1896 roku, gotycki zamek z XIV wieku, XVII-wieczny ratusz, budynek dawnej synagogi, wieżę ciśnień, budynek szkoły medycznej oraz ukształtowany na przełomie XVIII i XIX wieku rynek z zabudową koło ratusza. Przy ulicy Władysława Jagiełły znajduje się również kompleks zabytkowych kamienic.

Przez miasto przechodzi samochodowy szlak turystyczny nazwany Szlakiem Grunwaldzkim. Od 2013 roku w Działdowie działa Interaktywne Muzeum Państwa Krzyżackiego. 

Wg danych GUS z końca 2014 roku, Działdowo zamieszkiwało 21 489 osób.

Pocztówka została wydana w 2014 roku przez Urząd Miejski w Działdowie. Na zdjęciach przedstawione zostały: 

• Zamek Wójtów Krzyżackich z XIV wieku (fot. Michał Budzyński); 
• Budynek byłej gazowni z początku XX wieku, obecnie hotel Varia; 
• Budynek Ratusza z XVIII wieku, obecnie siedziba Interaktywnego Muzeum Państwa Krzyżackiego i USC (fot. Mariusz Kołaj); 
• Interaktywne Muzeum Państwa Krzyżackiego.

Czerniki - gmina Kętrzyn

Czerniki to malutka wieś położona w gminie wiejskiej Kętrzyn, w powiecie kętrzyńskim, w województwie warmińsko-mazurskim. 

Czerniki, jako wieś czynszowa, została lokowana w XIV wieku na prawie chełmińskim. Już wtedy we wsi była karczma i działał młyn wodny, który funkcjonował jeszcze w XX wieku. W lipcu 1907 uruchomiono linię kolejową nr 259 na trasie Kętrzyn – Węgorzewo. Pociągi osobowe kursowały na tej linii do 30 maja 1992, a towarowe do roku 2000. Obecnie linia jest nieczynna. W 1928 przy kościele ustawiono granitowy głaz z napisem upamiętniającym poległych żołnierzy w czasie I wojny światowej. Głaz ten został usunięty w końcu lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Małą elektrownię wodną wybudowano około 1920 roku. 

Ciekawostka: Niemiecka nazwa wsi oznacza czarny kamień, z którym wiąże się legenda dotycząca Czernik. Mówi ona, że Diabeł leciał z Afryki z wielkim kamieniem, aby zburzyć budowany w Czernikach kościół. Nie zdążył jednak dotrzeć z kamieniem przed odprawieniem mszy, więc zmuszony został porzucić kamień w pobliskim lesie. 

Wg danych GUS z końca czerwca 2014 roku, gminę Kętrzyn zamieszkiwało 8 435 osób. Wieś Czerniki liczyła około 250 mieszkańców. 

Pocztówka została wydana przez Towarzystwo Miłośników Ziemi Kętrzyńskiej im. Zofii Licharowej. Zdjęcia przedstawiające widok ogólny oraz zabudowania wsi wykonał Jan Fijałkowski.

Gmina Markusy

Gmina Markusy położona jest w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, na Żuławach Elbląskich. 

Markusy są gminą typowo rolniczą, a wysokie efekty produkcji rolnej wyróżniają ją na tle innych gmin. Znaczną część gminy zajmują obszary krajobrazu chronionego i rezerwaty. Bogata przeszłość historyczna, walory przyrodnicze i specyficzny mikroklimat stanowią bogactwo gminy Markusy. 

Na terenie gmin Markusy i Elbląg znajduje się Rezerwat przyrody Jezioro Drużno, który został utworzony w 1966 roku. Rezerwat obejmuje akwen jeziora Druzno wraz z okolicznymi terenami roślinności szuwarowej, zarośli wierzbowych i lasu olsowego. Znajdują się tutaj 693 gatunki roślin naczyniowych i duża różnorodność fauny, zwłaszcza ptasiej. W 2002 roku ze względu na bogactwo roślinne i bioróżnorodność rezerwat został uznany międzynarodową formą ochrony i wpisany na listę ramsarską. 

Ciekawostka: Jezioro znajdujące się na terenie gminy nosi nazwę Druzno, natomiast w nazwie rezerwatu zastosowano błędną wersję nazwy jeziora - Drużno.

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, gminę Markusy zamieszkiwało 4 207 osób.

Pocztówka została wydana przez Gminę Markusy. Zdjęcia wykonali: K. Effenberg i R. Rochna.

Fotografie na widokówce przedstawiają: Rezerwat Przyrody Jezioro Drużno, Stalewo - dom podcieniowy z 1751 roku, Żółwiniec - wieża widokowa.

Sępopol

Sępopol położony jest w północnej części województwa warmińsko-mazurskiego, w powiecie bartoszyckim, nad rzekami Łyna i Guber, na Nizinie Sępopolskiej. 

Geneza nazwy miejscowości nie doczekała się dostatecznego wyjaśnienia. W dokumencie lokacyjnym występuje nazwa Schiffenburg, co wskazywałoby na obecność zamku ("Burg" oznacza w języku niemieckim zamek, warownię). Badania archeologiczne oraz dokumenty historyczne nie potwierdziły jednak obecności zamku w Sępopolu. "Schiff" oznacza po niemiecku okręt, statek. Zatem pierwotną nazwę Sępopola można byłoby tłumaczyć jako "warownia okrętowa". Element związany ze statkiem występuje także w najstarszej pieczęci Sępopola, pochodzącej z XV stulecia, gdzie widnieje pływające na okręcie miasto. Inna hipotezą dotycząca źródeł nazwy Sępopola jest nazwisko rycerza krzyżackiego, Ludwika von Schippen, który piastował funkcję pruskiego mistrza krajowego w roku 1299.
Sępopol, jako miasto, został lokowany w 1351 roku. W 1945 r. miasto, zdobyte przez wojska radzieckie, uległo ogromnym zniszczeniom, przekraczającym 75%. Zrujnowany ośrodek został włączony do państwa polskiego i zakwalifikowany jako wieś, zaś jego ludność wysiedlono do Niemiec. W roku 1973 miejscowość odzyskała prawa miejskie. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, miasto zamieszkiwało 2 068 osób, natomiast gmina Sępopol liczyła 6 622 osoby. 

Pocztówka została zaprojektowana przez uczniów Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Sępopolu. Zdjęcia autorstwa Macieja Pietkuna. 

Na widokówce przedstawiono10 widoków miasteczka.