Bystrzyca Kłodzka

Bystrzyca Kłodzka leży w południowej części województwa dolnośląskiego, w południowej części powiatu kłodzkiego, w środkowej części gminy miejsko-wiejskiej, której jest siedzibą. 

To trzecie pod względem ludności miasto powiatu kłodzkiego, leży w południowej części historycznego hrabstwa kłodzkiego, u ujścia rzeki Bystrzycy do Nysy Kłodzkiej, w obniżeniu Bystrzycy Kłodzkiej, stanowiącym oś Rowu Górnej Nysy, pomiędzy Górami Bystrzyckimi (masyw Sudetów) na zachodzie, a Wysoczyzną Idzikowską na wschodzie. 

Jest to rejon atrakcyjny turystycznie o urozmaiconej rzeźbie charakteryzujący się łagodnym, podgórskim klimatem. Pod względem ukształtowania terenu jest to obszar o dużym zróżnicowaniu: od położonych w dolinach miejscowości na wysokości 300 m n.p.m. do wsi górskich leżących na wysokości 900 m n.p.m. 

Na terenie gminy znajdują się między innymi: rezerwat przyrody Wodospad Wilczki, Śnieżnicki Park Krajobrazowy, uzdrowisko, stacja klimatyczna oraz liczne źródła wód mineralnych. Walory krajobrazowe gminy są bardzo cenione przez turystów, co powoduje, iż na terenie gminy zlokalizowane są liczne szlaki piesze i narciarskie. 

Ciekawostka: Miejscowość w Kotlinie Kłodzkiej otrzymała swoją nazwę w nawiązaniu do położenia nad bystrą wodą, ponieważ słowo Bystrzyca oznacza rwący górski potok. Nazwa ta sugeruje na ścisły związek osady z rzeką. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, miasto Bystrzyca Kłodzka zamieszkiwały 10 503 osoby, natomiast gmina liczyła 19 652 osoby. 

Pocztówka wydana przez Wydawnictwo ZET z Wrocławia przedstawia panoramę miasta Bystrzyca Kłodzka.

Radków (świętokrzyskie)

Miejscowość Radków leży w zachodniej części województwa świętokrzyskiego przy granicy z województwem śląskim, w powiecie włoszczowskim. Jest siedzibą gminy wiejskiej Radków, która w obecnym kształcie powstała 1 października 1982 roku. Gmina ta leży poza głównymi trasami komunikacyjnymi. 

Geograficznie gmina Radków znajduje się w zachodniej części makroregionu Wyżyny Małopolskiej i obejmuje dwa mezoregiony: Nieckę Włoszczowską i Płaskowyż Jędrzejowski. Jest położona w górnej części dorzecza rzeki Biała Nida oraz jej prawego dopływu - Kwilinki. 

W miejscowości Radków znajduje się jedyna w gminie placówka szkolna - Zespół Szkół w Radkowie, który tworzą: przedszkole, szkoła podstawowa i gimnazjum. Ponadto znajdują się tu: murowany zespół pałacowy z II połowy XIX wieku, park z początku XIX wieku (przekomponowany na przełomie XIX i XX wieku, a następnie około 1920 roku), drewniany młyn wodny z początku XX wieku i pomnik ku czci mieszkańców Radkowa poległych podczas II wojny światowej. 

Ciekawostka: Gmina Radków jest najmniejszą pod względem ludności gminą województwa świętokrzyskiego.

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, gminę Radków zamieszkiwało 2 560 osób. 

Pocztówka została wydana przez Urząd Gminy Radków. Przedstawia ona widok Radkowa z lotu ptaka.

Ząbki

Ząbki to miasto położone w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w aglomeracji warszawskiej, około 10 km od centrum Warszawy. 

Pierwsza wzmianka z 1565 roku o wsi królewskiej mówi o nazwie Ząbkowa Wola. W latach 1619-1620 miejscowość była opisywana jako Ząmbkowa Wola. W 1580 roku ustanowiono nazwę Ząbki. 1 stycznia 1956 roku Ząbki zostały podniesione do rangi osiedla - inaczej otrzymały prawa osiedla, natomiast w 1967 roku otrzymały prawa miejskie. 

Ciekawostka: Ząbki są najmniejszą gminą w powiecie wołomińskim - powierzchnia miasta stanowi zaledwie 1,16% powierzchni powiatu. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, miasto Ząbki zamieszkiwało 31 468 osób 

Pocztówka została wydana przez Urząd Miasta Ząbki. Zdjęcia wykonane przez Bogdana Śladowskiego przedstawiają ząbkowickie osiedla.

Drawno

Drawno leży na Równinie Drawskiej, w południowej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie choszczeńskim, nad Drawą i jeziorami Dubie i Rudno, na skraju Puszczy Drawskiej. Położone jest wśród lesistej okolicy, w pobliżu Drawieńskiego Parku Narodowego, którego siedziba znajduje się w mieście. 

Drawno jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej, w skład której wchodzi także 53 miejscowości: osad, wsi i kolonii. 

W Drawnie nie ma uciążliwego przemysłu, władze stawiają głównie na turystykę i rekreację. Do połowy lat 90. XX wieku przez miasto kursowały pociągi, jednak obecnie stacja kolejowa jest nieczynna. Na linii odbywają się turystyczne przejazdy drezynami. Jedyna czynna stacja kolejowa w gminie Drawno znajduje się w miejscowości Żółwino. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, miasto Drawno zamieszkiwało 2 357 osób, natomiast gmina liczyła 5 267 osób. 

Pocztówka przedstawia Drawno o zachodzie słońca. Zdjęcie wykonał Piotr Pietrykiewicz.

Gmina Kaliska

Gmina Kaliska położona jest w południowej części województwa pomorskiego, w powiecie starogardzkim. To najbardziej wysunięta na zachód gmina Kociewia - regionu etniczno-kulturowego we wschodniej części Borów Tucholskich. 

Krajobraz gminy należy do najświeższych w kraju i ciekawie urozmaiconych, a jego kształtowanie rozpoczęło się w epoce lodowej już około 13 tysięcy lat przed naszą erą. 

Najniżej położonym względem morza punktem na terenie gminy Kaliska jest punkt nad brzegiem rzeki Wdy, przy granicy między Młyńskiem, a Małym Bukowcem. 

Hasłem promocyjnym gminy Kaliska są słowa: Czuj się jak u siebie w domu. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, gminę Kaliska zamieszkiwało 5 287 osób. 

Pocztówka została wydana w 2010 roku przez Urząd Gminy Kaliska we współpracy z Wydawnictwem Julita. Fotografia rzeki Wdy pochodzi ze zbiorów UG Kaliska.

Gmina Barcin

Gmina Barcin jest jedną ze 144 gmin województwa kujawsko-pomorskiego, położoną w jego południowej części, na obrzeżach powiatu żnińskiego. Etnograficznie gmina należy do Pałuk i leży na Szlaku Piastowskim.

Barcin, stanowiący siedzibę władz samorządowych, jest wielofunkcyjnym ośrodkiem administracyjno-usługowym i mieszkaniowym. Położony jest niemal centralnie w stosunku do obszaru gminy. Charakterystycznym dla miasta zjawiskiem jest rozbicie układu przestrzennego na dwie odmienne jednostki – stary i nowy Barcin. Ukształtowany w procesie historycznym i mający wielowiekowe tradycje stary Barcin oddzielony jest łąkami i użytkiem ekologicznym doliny rzeki Noteci od nowej części miasta. Nowy Barcin jest jednostką mieszkaniowo-usługową utworzoną na potrzeby przemysłu cementowo-wapienniczego. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, miasto Barcin zamieszkiwały 7 773 osoby, natomiast gmina liczyła 14 987 osób. 

Pocztówka została wydana przez Urząd Gminy Barcin. Zdjęcia przedstawiają:

• kościół Świętego Jakuba Większego w Barcinie (z uroczystości 470-lecia Barcina) - fot. G. Smoliński;
• ujście rzeki Noteć do Jeziora Wolickiego - fot. G. Smoliński;
• hałdy - fot. J. Dereszewska;
• pomost nad Jeziorem Kierzkowskim w Wolicach - G. Smoliński;
• Szkoła Podstawowa nr 1 im. dr. Stanisława Krzysia w Barcinie - fot. G. Smoliński.

Czerwińsk nad Wisłą

Czerwińsk nad Wisłą jest wioską położoną w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim. Miejscowość jest siedzibą gminy. Znajduje się tutaj niewielka przystań żeglugi śródlądowej na Wiśle. 

Najstarsze wzmianki o wiosce pochodzą z 1065 roku. W XIV wieku osada Czerwińsk była podzielona na dwie części: biskupią i klasztorną. Część biskupia otrzymała prawa miejskie w 1373 roku, zaś część klasztorna w 1582 roku. Rozdzielenie to, jak i prawa miejskie, było tylko rzeczą formalną - w praktyce podział nie istniał. W 1815 roku Czerwińsk znalazł się w granicach Kongresówki, a w 1870 roku formalnie odebrano mu prawa miejskie. 

Ciekawostka: Czerwińsk nad Wisłą został wypromowany m.in. dzięki mediom. Kręcono tam 2 odcinki serialu Kryminalni oraz film Bracia. W scenerii Czerwińska powstały zdjęcia do filmów: Cwał, Rozdroże Cafe, Szamanka i serialu Glina2. Nakręcono także dwa filmy: Weselna Polka-Hochzeitspolka i Być jak Kazimierz Deyna. 

Wg danych GUS na koniec czerwca 2013 roku, gminę Czerwińsk nad Wisłą zamieszkiwało 7 897 osób. 

Pocztówka została wydana przez Towarzystwo Salezjańskie w Czerwińsku nad Wisłą. Fotografie wykonali: ks. Andrzej Kulesza i ks. Jerzy Gabrych.

Na zdjęciach przedstawiono: widok od strony Wisły oraz miejsca związane z klasztorem czerwińskim - barokowe stalle z XVII wieku z konfesjonałem i boczny ołtarz poświęcony świętemu Janowi Bosko, rzeźbę Chrystusa dźwigającego krzyż postawioną w 1910 roku, klasztorny dziedziniec, drzwi z romańskimi okuciami z XII wieku.