Mikstat

Mikstat to miasto w południowej części województwa wielkopolskiego, w powiecie ostrzeszowskim, położone na Wzgórzach Ostrzeszowskich, będące siedzibą gminy miejsko-wiejskiej.

Obszar miasta i gminy prezentują interesujące walory turystyczne i ze względu na czyste środowisko naturalne stanową doskonałą strefę wypoczynkowo-rekreacyjną. Na terenie gminy znajdują się: ścieżka dydaktyczna w parku przy siedzibie Nadleśnictwa Przedborów w Przedborowie, trasy spacerowe i trasa do jazdy konnej. Rozwija się agroturystyka i turystyka konna. Bogactwem gminy są lasy, które zaspokajają potrzeby zdrowotne i wypoczynkowe społeczeństwa. 

Przez teren gminy Mikstat wyznaczono 3 szlaki piesze (żółty, czerwony, zielony) i 1 szlak rowerowy (czerwony). Długość szlaków pieszych w granicach administracyjnych gminy wynosi ponad 3 km, natomiast szlaku rowerowego - 13,6 km. 

W gminie Mikstat znajdują się 3 obiekty zabytkowe: kościół cmentarny św. Rocha w Mikstacie, kościół parafialny Świętej Trójcy w Mikstacie i kościół Narodzenia NMP w Kotłowie. 

Wg danych Urzędu Miasta i Gminy Mikstat na koniec 2013 roku, gminę zamieszkiwało 6 155 osób, a miasto - 1 841 osób. 

 Pocztówka przedstawia kościół cmentarny św. Rocha w Mikstacie.

Gmina Kolbudy

Gmina Kolbudy położona jest we wschodniej części województwa pomorskiego, w powiecie gdańskim. Jej obszar zajmuje południowo-wschodnią, krawędziową część Pojezierza Kaszubskiego, sąsiadującego z Żuławami Wiślanymi.

Najbardziej atrakcyjnym miejscem gminy Kolbudy jest kompleks leśny z dominacją buczyn i lasów dębowo-bukowych z malowniczo położonym wśród lasów Jeziorem Otomińskim, objęty ochroną jako Otomiński Obszar Chronionego Krajobrazu.
Na terenie gminy znajdują się dwa rezerwaty przyrody: Bursztynowa Góra i Jar Reknicy, 3 obszary chronionego krajobrazu i 2 użytki ekologiczne. Z racji ochrony przyrody oraz małej odporności przyrodniczej tereny rezerwatów są dostępne w sposób ograniczony. 

Przez teren gminy przechodzą 4 szlaki turystyczne PTTK: szlak turystyczny zielony Skarszewski, szlak turystyczny czarny Gór Szymbarskich, szlak turystyczny niebieski Kartuski i szlak turystyczny żółty Bursztynowy. Wszystkie te szlaki przebiegają przez Otomin. 

W Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków znajdują się 102 obiekty położone na terenie gminy Kolbudy. 4 z nich figurują na liście Narodowego Instytutu Dziedzictwa: 

• kościół NMP Królowej Polski w Lublewie;
• kościół filialny świętego Mikołaja Biskupa w Czapielsku;
• kościół Bożego Ciała w Pręgowie;
• Zespół parkowo-folwarczny w Bielkowie. 

Wg danych Urzędu Gminy z 30 czerwca 2014, gminę Kolbudy zamieszkiwało 14 767 osób stale i czasowo zameldowanych, z czego siedziba gminy miała 3 652 osoby. 

Pocztówka została wydana przez Urząd Gminy Kolbudy. Zdjęcia przedstawiają: gminę Kolbudy z lotu ptaka, kościół Bożego Ciała w Pręgowie, kościół świętego Mikołaja w  Czapielsku, jar rzeki Raduni, elektrownię wodną w Łąpinie.

Trzebnica

Trzebnica jest miastem położonym w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, we wschodniej części Wzgórz Trzebnickich. 

Trzebnica jest miejscem spokoju i aktywnego odpoczynku wśród malowniczych wzgórz i lasów. Bogata historia uzdrowiskowa przeplata się ze współczesnym, rekreacyjnym charakterem miasta. Las bukowy otaczający Trzebnicę z południowej strony jest źródłem czystego i świeżego powietrza, co w zestawieniu z rozległymi terenami słynnych trzebnickich sadów tworzy doskonałe warunki do uprawiania wszelkich form rekreacji. 

Trzebnica to miasto życia i działalności św. Jadwigi. Święta wraz ze swoim mężem księciem Henrykiem Brodatym ufundowała Klasztor i Bazylikę. Trzebnickie Sanktuarium, które w ostatnim czasie zyskało status Sanktuarium Międzynarodowego, nie tylko jest jedną z największych tego typu budowli w Europie Środkowej, ale przede wszystkim stanowi najznamienitszą wizytówkę miasta i jest powodem do dumy Trzebniczan. 

Drugą, obok Sanktuarium Świętej Jadwigi, perłą przyciągającą turystów do Trzebnicy jest dawny kompleks uzdrowiskowy znajdujący się w południowo-wschodniej części miasta. W jego skład wchodzą znajdujące się przy ulicy Leśnej zabudowania dawnego Zdroju Jadwigi oraz służący jako park zdrojowy Las Bukowy. 

Wg danych GUS na koniec 2013 roku, gminę Trzebnica zamieszkiwało 23 586 osób, z czego miasto liczyło 12 945 mieszkańców. 

Pocztówka wydana przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Gmin Cysterskich przedstawia panoramę Trzebnicy z klasztorem i bazyliką na pierwszym planie. Fotografię wykonał Marcin Mazurkiewicz.

Jarosław

Jarosław to miasto w województwie podkarpackim, będące siedzibą powiatu jarosławskiego i gminy miejskiej. Położone jest nad Sanem, na pograniczu dwóch krain geograficznych: Doliny Dolnego Sanu i Podgórza Rzeszowskiego.

Najstarsze ślady pobytu człowieka w regionie jarosławskim sięgają neolitu. Pierwsze datowane wydarzenia polityczne to zajęcie tych ziem w 981 roku przez księcia ruskiego Włodzimierza I Wielkiego, następnie w roku 1018 przez Bolesława I Chrobrego, a w roku 1031 przez księcia kijowskiego Jarosława I Mądrego. Według dawnej tradycji już wtedy książę Jarosław założył tu gród, jednak najstarsze źródła pisane znajdujemy dopiero w roku 1152. 

W średniowieczu miasto leżało na styku trzech wyznań i trzech kultur: polskiej, ruskiej i żydowskiej. Z tamtego, jak i późniejszych okresów, w mieście zachowało się wiele zabytków. 

Jednym z najpiękniejszych zabytków jest jarosławski ratusz. Najstarsza jego część pochodzi z początku XVII wieku. Po pożarze w 1625 roku został przebudowany jako piętrowa, barokowa budowla. W 1852 roku władze miasta wykupiły ratusz od rządu austriackiego, po czym został odnowiony na styl neogotycki. W latach 1895-96 przeprowadzono generalną przebudowę, nadając mu charakter neorenesansowy, który został zachowany do dzisiaj. 

Wg danych GUS na koniec 2013 roku, Jarosław posiadał 39 138 mieszkańców. 

Pocztówka przedstawiająca jarosławski ratusz została wydana przez drukarnię Rafada w 2014 roku. Autorem fotografii jest Tomasz Turoń.

Żerków

Żerków jest malutkim miasteczkiem położonym w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, w gminie Żerków. Leży na obszarze Wału Żerkowskiego, w pobliżu rzek Warty i Lutyni. Jest uznawany za turystyczną perełkę Wielkopolski. 

Pierwsze wzmianki o samym Żerkowie pochodzą z 1257 roku. Natomiast w dokumencie z 1283 roku wymieniany jest on wówczas już jako miasto. 

Gospodarka Żerkowa bazuje na turystyce. Dzięki urozmaiconemu, polodowcowemu krajobrazowi okolicze Żerkowa stanowią wspaniałe miejsce do aktywnego spędzania wolnego czasu. Miasto jest głównym ośrodkiem – bazą noclegową, terenem kultury i rekreacji (zwłaszcza w okresie letnim) i wypadową tzw. Szwajcarii Żerkowskiej. Obejmuje ona tereny niewysokich wzgórz opartych o wypełnioną rozlewiskami pradolinę Warty. 

Ostatnie lata przyniosły inwestycje w infrastrukturę związaną z turystyką i rekreacją, rozwinął się niewielki przemysł elektrotechniczny. Żerków stał się głównym ośrodkiem nowego Żerkowsko-Czeszewskiego Parku Krajobrazowego.

Wg danych GUS na koniec 2013 roku, gminę Żerków zamieszkiwało 10 451 osób, z czego 2 145 osób to mieszkańcy Żerkowa. 

Pocztówka została wydana przez Wydawnictwo Via Vresna. Autorem zdjęć jest Mirosław Jadryszak.

Zdjęcia przedstawiają: wieżę telekomunikacyjną, mickiewiczowski szlak turystyczny, kościół św. Stanisława, Pomnik 700-lecia, centrum miasta, park, bramę pałacową z XVIII wieku, pomnik poległych za wolność, widok ze wzgórza kościelnego.

Luzino

Miejscowość Luzino, będąca siedzibą gminy, jest dużą wsią kaszubską położoną w w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim. Ma charakter małomiasteczkowy. 

Gmina Luzino leży na pograniczu dwóch wielkich jednostek morfologicznych: Pobrzeża Bałtyckiego i Pojezierza Kaszubskiego. W północno-zachodniej części gminy wije się pradolina rzeki Redy - Łeby. Przez Luzino przepływa rzeka Bolszewka, której nazwa z 1680 roku brzmiała Luzińska Struga.

 Luzino jest siedzibą dwóch parafii: MB Różańcowej i św. Wawrzyńca. Ponadto można wymienić kilka atrakcji turystycznych: 

• Muzeum Kaszubskie, w którym znajdują się eksponaty z typowej wsi kaszubskiej oraz historyczne urządzenia codziennego użytku. Muzeum składa się z dwóch części: w budynku - część muzealna oraz na wolnym powietrzu - skansen; 
• Park Dendrologiczny przy siedzibie Nadleśnictwa Strzebielino, w którym podziwiać można rzadkie okazy drzew i krzewów; 
• Grodzisko położone w południowo-wschodniej części Luzina, w lesie nad rzeką Bolszewką. 

Wg danych GUS na koniec 2013 roku, gminę Luzino zamieszkiwały 14 953 osoby, z czego około połowa to mieszkańcy Luzina. 

Pocztówka przedstawia: Gimnazjum im. Pisarzy Kaszubsko-Pomorskich wraz z halą widowiskowo-sportową, Szkołę Podstawową im. Lecha Bądkowskiego i budynek starej szkoły z 1892 roku. 

Fotografie wykonał Feliks Sikora, natomiast pocztówkę wydało Wydawnictwo BIT z Gdańska.

Kolonia - miasto nad Renem

Kolonia jest jednym z największych miast Niemiec położonym nad Renem, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia. Stanowi najważniejszy ośrodek gospodarczy, kulturalny i historyczny Nadrenii. To także duży węzeł transportowy (port lotniczy Kolonia/Bonn) i port rzeczny.

W mieście znajdują się liczne muzea i zabytki architektury. Kolonia jest jednym z najważniejszych historycznych ośrodków kultu religijnego w Europie. Wizytówką miasta i historyczną dominantą jest gotycka katedra Świętego Piotra i Najświętszej Maryi Panny. Świątynia była budowana z przerwami ponad 600 lat (1248-1880). Jest drugą co do wysokości (157,38 m) gotycką budowlą sakralną na świecie i trzecią co do wielkości katedrą świata pod względem powierzchni (7000 m²). Wewnątrz znajdują się cenne zbiory sztuki średniowiecznej m.in. relikwiarz Trzech Króli, Madonna Mediolańska, Krucyfiks Gerona, Ołtarz Trzech Króli.

W Kolonii zamieszkuje ponad 1 mln osób. Miasto podzielone zostało na dziewięć okręgów administracyjnych, w skład których wchodzi 86 dzielnic.

Ciekawostki: 

• w sierpniu 2005 Kolonia gościła Światowe Dni Młodzieży i była miejscem pielgrzymki papieża Benedykta XVI; 
• kolońska katedra jest wizytówką zarówno Kolonii, jak i całych Niemiec, masowo odwiedzaną przez pielgrzymów i turystów - w 2001 było to blisko 6 mln osób. 

Pocztówka przedstawiająca panoramę Kolonii z widokiem na katedrę została wydana przez Wydawnictwo Rahmel-Verlag GmbH. Fot. Simon.