Mrągowo

Mrągowo jest położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim. Zgodnie z podziałem geograficznym leży na Pojezierzu Mrągowskim, które jest częścią Pojezierza Mazurskiego.
W Mrągowie jest wiele miejsc do wypoczynku i rekreacji. Alejki, ukwiecone skwery, galeria kamiennych rzeźb pod gołym niebem, parki, promenada wzdłuż jeziora Czos zachęcają do spacerów. Warto zatrzymać się na molo, poobserwować wodne ptactwo, żaglówki, łódeczki pływające po jeziorze i festiwalowy amfiteatr. W upalne dni spacerowicze znajdą ochłodę przy jeziorku Magistrackim, przy mrągowskich fontannach na placu PCK, Wyzwolenia i w Parku Lotników oraz na plażach i przy Źródełku Miłości. Rodziny z dziećmi mogą aktywnie i miło spędzić czas na mini przystani żeglarskiej Ekomarinie z Centrum Edukacji Ekologicznej, boiskach Orlik, w parku linowym przy Mrongoville czy na placach zabaw.
Mrągowo znane jest z licznych imprez. Do najbardziej znanych należą: Mazurska Noc Kabaretowa, Piknik Country Mrągowo, Festiwal Kultury Kresowej, Festiwal Golonki i Wieczór Cygański. Oprócz imprez cyklicznych w Mrągowie organizuje się liczne koncerty jazzowe, wakacyjne Koncerty na Deptaku, odbywające się na mrągowskim molo oraz imprezy okolicznościowe. Szereg imprez kulturalno-rozrywkowych odbywa się także w amfiteatrze na Placu Unii Europejskiej.

Tekst pochodzi ze strony internetowej IT.

Wg danych GUS z końca 2014 roku, Mrągowo zamieszkiwało 22 135 osób.

Pocztówka została wydana przez Wydawnictwo PAN DRAGON. Zdjęcie z lotu ptaka wykonał Zygmunt Grabowiecki.

Dąbrowa Górnicza

Położona na południu Polski, Dąbrowa Górnicza jest najbardziej rozległym pod względem powierzchni (liczy 188 km²) miastem województwa śląskiego; to dziewiąte pod względem wielkości miasto w Polsce. Stanowi część Górnośląsko - Zagłębiowskiej Metropolii "Silesia", skupiającej czternaście miast regionu.

Centrum miasta jest mocno zurbanizowane - oprócz budynków mieszkalnych znajdują się tu także liczne budynki użyteczności publicznej. Dąbrowa Górnicza jest miastem o bardzo zróżnicowanym krajobrazie. Z jednej strony w miejskim pejzażu dominują zakłady przemysłowe, z drugiej malownicze krajobrazy.

Intrygująca i barwna historia, ciekawe zabytki i unikatowa przyroda, imprezy sportowe i wydarzenia kulturalne, ośrodek akademicki i nowoczesne, prężnie rozwijające się firmy – to właśnie Dąbrowa Górnicza. Zielona, młoda i dynamiczna.

Zwykle kojarzona z przemysłem ciężkim, w ostatnich latach zmieniła swój wizerunek: Pustynia Błędowska, jeziora Pogoria, parki, nowoczesna hala sportowa i aquapark kształtują dzisiejsze oblicze „dębowego miasta” – Dąbrowy Górniczej.

Tekst pochodzi ze strony internetowej miasta.

Wg danych GUS z końca 2014 roku, Dąbrowę Górniczą zamieszkiwało 123 376 osób.

Pocztówka została wydana przez Wydawnictwo DDK Edition. Autorem fotografii jest Dariusz Krakowiak.

Na zdjęciach znajdują się:Huta Mittal Steel Poland (d. Huta Katowice); Plac Wolności, pomnik poświęcony "Bohaterom Czerwonych Sztandarów - Dąbrowiakom - twórcom walk o narodowe i społeczne wyzwolenie", w latach 1990-2006 oraz Pałac Kultury Zagłębia; neogotycki kościół Matki Boskiej Anielskiej z 1912 r.;Chechło - Pustynia Błędowska; Dąbrowa Górnicza - Urząd Miasta i Sąd Rejonowy; Aqua Park "Nemo"; Miejska Biblioteka Publiczna; Wyższa Szkoła Biznesu; budynek banku PKO BP przy ul. Piłsudskiego

Nowa Sarzyna

Nowa Sarzyna to miasteczko, będące siedzibą gminy miejsko-wiejskiej, w powiecie leżajskim, w województwie podkarpackim.

Miejscowość powstała na gruntach XIV-wiecznej wsi Sarzyna. W ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego, w roku 1937 rozpoczęto budowę zakładów chemicznych z przyfabrycznym osiedlem. Podczas II wojny światowej w okolicy Sarzyny były przeprowadzane liczne akcje dywersyjne polskiego podziemia. Okupacja oraz działania wojenne spowodowały na terenie fabryki ogromne straty. Po wojnie rozpoczął się okres intensywnej odbudowy zakładu i budowy nowych osiedli mieszkaniowych. W 1956 roku Nowa Sarzyna otrzymała status osiedla, a prawa miejskie w 1973 roku.

Nowa Sarzyna charakteryzuje się zupełnym brakiem „starej zabudowy”, budynki miasta są powojenne. Wyglądem bardziej przypomina duże osiedle niż miasto. 

Na terenie gminy Nowa Sarzyna osobliwością na skalę europejską jest położone w Woli Zarczyckiej (przysiółek Kołacznia) naturalne stanowisko azalii pontyjskiej, zwanej inaczej różanecznikiem żółtym - jedyne w Europie, poza Wołyniem i Polesiem. Złocista barwa kwiatów nadaje w maju jej otoczeniu niezrównanego uroku, egzotycznego piękna i przyciąga wielu turystów.Stanowisko to zostało odkryte w 1909 roku przez J. Jędrzejewskiego, nauczyciela szkółki ludowej, a opisane przez prof. Mariana Raciborskiego. W Kołaczni zarośla różanecznika zajmują powierzchnię ok. 450 metrów kwadratowych piaszczystego wzniesienia wydmowego. Ze względu na to, iż krzewy bardzo się zagęściły, nie jest znana ich liczba. 

Wg danych GUS z końca 2014 roku, gminę Nowa Sarzya zamieszkiwało 21 728 osób, w tym miasto - 6 102 osoby.

Pocztówka została wydana w 2014 roku. Na widokówce przedstawione zostały:

• bloki osiedla nr 1 z lotu ptaka;
• Zakłady Chemiczne "Ciech-Sarzyna";
• Ośrodek Wypoczynkowy "Azalia" w Woli Zarczyckiej;
• Azalię Pontyjską z Rezerwatu Przyrody "Kołacznia";
• spływ kajakowy rzeką Trzebośnica;
• konie na pastwisku w sołectwie Majdan Łętowski;
• las "Budzyń";
• rajd rowerowy.

Działdowo

Działdowo to miasto położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, nad rzeką Działdówką.

Działdowo zostało założone w I połowie XIV wieku. Lokacja nastąpiła na ziemi sasińskiej, którą bez powodzenia próbowali sobie podporządkować książęta polscy, a ostatecznie podbił zakon krzyżacki.

Obecnie Dziełdowo jest jedynym miastem na Mazurach, które leżało w granicach II Rzeczypospolitej.

Działdowo jest ośrodkiem przemysłowym oraz handlowo-usługowym. W tym mieście ukształtowane są między innymi przemysły: szklarski, meblarski, spożywczy i budowlany. Działają też zakłady obuwnicze.

Architektura miejska Działdowa zawiera liczne zabytki, między innymi kościół  Podwyższenia Krzyża Świętego z XIV wieku, kościół św. Wojciecha z 1896 roku, gotycki zamek z XIV wieku, XVII-wieczny ratusz, budynek dawnej synagogi, wieżę ciśnień, budynek szkoły medycznej oraz ukształtowany na przełomie XVIII i XIX wieku rynek z zabudową koło ratusza. Przy ulicy Władysława Jagiełły znajduje się również kompleks zabytkowych kamienic.

Przez miasto przechodzi samochodowy szlak turystyczny nazwany Szlakiem Grunwaldzkim. Od 2013 roku w Działdowie działa Interaktywne Muzeum Państwa Krzyżackiego. 

Wg danych GUS z końca 2014 roku, Działdowo zamieszkiwało 21 489 osób.

Pocztówka została wydana w 2014 roku przez Urząd Miejski w Działdowie. Na zdjęciach przedstawione zostały: 

• Zamek Wójtów Krzyżackich z XIV wieku (fot. Michał Budzyński); 
• Budynek byłej gazowni z początku XX wieku, obecnie hotel Varia; 
• Budynek Ratusza z XVIII wieku, obecnie siedziba Interaktywnego Muzeum Państwa Krzyżackiego i USC (fot. Mariusz Kołaj); 
• Interaktywne Muzeum Państwa Krzyżackiego.

Nietypowo - Darmowe pocztówki w świat!

Ostatnio panuje moda wśród lokalnych samorządów (gminnych lub powiatowych), a także stowarzyszeń na wydanie własnych pocztówek. Dla nas - kolekcjonerów i pasjonatów - jest to dobry sposób na powiększenie zbiorów z tych miejscowości, które zostały zapomniane przez duże, najczęściej ogólnopolskie wydawnictwa.

Jednak nie w tym rzecz. Bywa też i tak, że lokalni "wydawcy" zlecają wykonanie zdjęć, a nawet zaprojektowanie pocztówek mieszkańcom. Pomysł ten ma na celu odkrycie mało znanych miejsc lub obiektów, a także uwrażliwienie mieszkańców na elementy pejzażu społeczno-kulturowego, w którym żyją, a którego subtelności na co dzień nie dostrzegają.

Z bardzo nietypową inicjatywą wydania pocztówek wyszła Grupa nieformalna T:RAF (TWÓJ: ROZWÓJ, AKTYWNOŚĆ, FORMA)  z Rybnika, którą tworzą: Mirosław Górka - doktorant na UŚ, Andrzej Górny – doktor nauk humanistycznych, Aldona Urbanek – doktor nauk humanistycznych. 

Grupa realizuje projekt ''T:RAF do Niedobczyc i Niewiadomia''. Istotą przedstawianego pomysłu jest wydanie, a następnie wysłanie bezpłatnie tysiąca specjalnie zaprojektowanych widokówek przedstawiających miejsca znaczące Niedobczyc i Niewiadomia - części Rybnika. Projekt dofinansowany ze środków Program Fundusz Inicjatyw Obywatelskich.

Założeniem projektu jest wpisanie się w Postcrossing – uczestnicy przedsięwzięcia włączając się w proponowane działania mogą sami stać się adresatami kart pocztowych wysyłanych „w rewanżu” z najodleglejszych  zakątków świata. 

O inicjatywie tej możecie przeczytać w artykułach  T:RAF-u.

• Informacje o projekcie;
• Rozstrzygnięcie konkursu na pocztówkowe obiekty.

 Co sądzicie o pomyśle realizowanym przez Grupę T:RAF? Czy wysłaliście już prośbę o pocztówki?

Turystyczna gmina Rewal

Gmina Rewal jest nadmorską gminą wiejską położoną w północnej części powiatu gryfickiego, w województwa zachodniopomorskim. Gmina położona jest na Wybrzeżu Trzebiatowskim w dwukilometrowym pasie nad Morzem Bałtyckim.

Teren gminy obejmuje 7 miejscowości: Niechorze, Pobierowo, Pogorzelica, Pustkowo, Rewal, Śliwin, Trzęsacz.

Dzięki nadmorskiemu położeniu w gminie Rewal doskonale rozwinęła się turystyka. Przez jej teren przebiegają 3 szlaki turystyczne:

• Szlak Nadmorski im. Czesława Piskorskiego (Europejski Szlak Dalekobieżny E-9, 11,9 km);
• Szlak Pobrzeża Rewalskiego (12,8 km);
• Szlak Liwiej Łuży (9,8 km).

Do najciekawszych zabytków w gminie należą m.in.:

• Latarnia Morska Niechorze - administrowana przez Urząd Morski w Szczecinie i jest udostępniona do zwiedzania. Jest jedną z atrakcji turystycznych gminy Rewal, a z jej tarasu widokowego można podziwiać panoramę wybrzeża rewalskiego. Wybudowana w latach 1860–1866; 
• Ruiny kościoła w Trzęsaczu - pozostałość po wybudowanym na przełomie XIV i XV wieku gotyckim kościele  świętego Mikołaja. Świątynia uległa zniszczeniu w wyniku procesów erozyjnych.Do dzisiaj zachowała się jedynie południowa ściana kościoła znajdująca się u szczytu klifu.

Wg danych GUS z końca 2014 roku, gminę Rewal zamieszkiwało 3 846 osób.

Pocztówka została wydana przez Wydawnictwo Kamera. Autorem zdjęć przedstawiających gminę Rewal są: F. Gauer i A. Węgłowski.

Krynica Morska

Krynica Morska to miasto położone w powiecie nowodworski, w województwie pomorskim, na Mierzei Wiślanej, między Zatoką Gdańską a Zalewem Wiślanym. Jest miejscowością turystyczną z portem morskim, czterema przystaniami morskimi i letnim kąpieliskiem.

Obszar lądowy Krynicy Morskiej jest w całości objęty Parkiem Krajobrazowym Mierzeja Wiślana. Funkcję uzupełniającą ochrony tego obszaru spełnia specjalny obszar ochrony siedlisk Zalew Wiślany i Mierzeja Wiślana. W zachodniej części Krynicy znajduje się rezerwat przyrody Buki Mierzei Wiślanej. Obszar morski gminy Krynica Morska jest objęty obszarem specjalnej ochrony ptaków Zalew Wiślany.

Miejscowość posiada pola biwakowe, kempingi, ośrodki wczasowe oraz hotele. W sezonie dostępne jest połączenie statkami żeglugi przybrzeżnej z Tolkmickiem, Elblągiem i Fromborkiem. Na terenie Krynicy Morskiej  został utworzony port morski oraz 4 przystanie morskie. W mieście zorganizowano letnie kąpielisko morskie o długości 1950 m, którego sezon kąpielowy ustalono od 24 czerwca do 31 sierpnia.

Krynica Morska jest jednym z najmniejszych miast w Polsce oraz najmniejszą gminą w Polsce.  Wg danych GUS z końca 2014 roku liczyła 1335 mieszkańców.

Pocztówka została wydana przez Wydawnictwo Kamera. Autorem zdjęć przedstawiających Krynicę Morską są: F. Gauer i A. Węgłowski.